Alaska van Harold Pinter

Regie: Ruud Fecken

Alaska gaat over Deborah, een vrouw die 29 jaar in een soort slaaptoestand heeft verkeerd na een ziekte. Ze “ontwaakt” langzaam dankzij een arts, maar haar geest is nog blijven hangen op haar 16e.
Terwijl haar lichaam volwassen is geworden, moet ze zich realiseren dat er bijna drie decennia voorbij zijn zonder dat ze die heeft beleefd. Haar zus en de arts proberen haar te helpen, maar voor Deborah voelt alles vervreemd en onbegrijpelijk.
Het stuk laat vooral zien hoe verwarrend en pijnlijk het is als bewustzijn en tijd zo uit elkaar zijn geraakt.

Onvrouw van Jibbe Willems

Regie: Sjef Smet

Onvrouw is een absurdistische eenakter over een groep vrouwen die in een wereld zonder mannen leeft. Hun werkelijkheid raakt ontregeld wanneer zij een onbekend wezen ontmoeten: een “onvrouw”. Omdat ze niet begrijpen wat of wie het is, proberen ze het te verklaren vanuit hun eigen denkwereld.
Wat begint als nieuwsgierigheid, groeit uit tot spanning binnen de groep. Fascinatie, jaloezie en angst komen naar boven en maken zichtbaar hoe mensen omgaan met het onbekende en hoe snel iemand die anders is buitengesloten kan worden. Onder de humor en vervreemding schuilt zo een scherpe blik op groepsdynamiek, identiteit en vooroordelen.

God in Frankrijk van Nathan Vecht

Regie: Liesbeth Bakker

Een tragikomische eenakter over Evert en Frida, een Nederlands echtpaar dat uit onvrede met de politiek naar Frankrijk verhuist voor een rustiger en gelukkiger leven.
Eenmaal daar pakt het anders uit: Evert blijft sterk op Nederland gericht en wil gehoord worden, onder andere via een belangrijk radio-interview. Frida past zich juist steeds meer aan en vindt haar plek in het Franse leven.
Tussen hen groeit de spanning tussen vasthouden en loslaten. Met humor en pijnlijke herkenning laat het stuk zien dat emigreren niet automatisch betekent dat je jezelf of je problemen achter je laat.